Loodkristal herkennen: gewicht, klank en slijpwerk
Karaffen, vazen en schalen van loodkristal zijn in veel oudere huishoudens te vinden en komen vaak bij ons terecht. Maar niet alles wat schittert is loodkristal. Zo beoordelen wij het.
Wat betekent “loodkristal”?
De EU-richtlijn voor kristalglas onderscheidt onder meer “loodkristal 24%” en “volloodkristal 30%”. Naast het loodoxidegehalte zijn andere materiaaleigenschappen van belang. Voor bepaalde benamingen van geperst loodkristal bestaat een Duitse uitzondering. Fabrikanten vermeldden het gehalte soms op een etiket, bijvoorbeeld “24% PbO”. Is dat er nog, dan vermelden we het in de objectgegevens.
Drie aanwijzingen zonder laboratorium
- Gewicht: loodkristal is merkbaar zwaarder dan gewoon glas van dezelfde grootte.
- Klank: een heldere naklank kan een aanwijzing zijn. Vorm, wanddikte en andere glassoorten beïnvloeden de klank ook. Een klanktest bewijst geen loodgehalte. Tik niet tegen kwetsbare of beschadigde stukken.
- Slijpwerk en glans: facetten, lichtbreking en zichtbare vormnaden helpen bij de beoordeling van de verwerking. Ook loodvrij kristal kan sterk schitteren. Slijpwerk en glans alleen bewijzen het materiaal niet.
Geen enkele controle is op zichzelf een bewijs. Samen kunnen ze een beeld geven. Bij twijfel schrijven we “kristalglas” in plaats van “loodkristal”.
Onderhoud en gebruik
Was loodkristal met de hand; de vaatwasser kan het op den duur dof maken. Karaffen zijn geschikt om te serveren, maar bewaar er geen sterke drank maandenlang in: lood kan uit het glas vrijkomen.